Laurus nobilis, Lauraceae ailesine ait bir cinstir. Laurus cinsinin bugün kabul edilen 4 türü vardır. Defne, her dem yeşil, kokulu,  büyük çalı ya da küçük ağaç olarak bilinen bir bitkidir. 15 metreye kadar boylanabilir. Doğal olarak Akdeniz Bölgesi’nde bulunur.

60 milyon yıl önce, Güney Avrupa ve Kuzey Afrika’nın, değişik defne türlerinden oluşan ormanlar ile kaplı olduğu bilinmektedir. Bugün Laurus nobilis, doğal alanlarında,  küçük topluluklar olarak kalabilen tek türdür. Fas, Macaronesia (Azor Adaları, Madeira, Kanarya Adaları, Cape Verde), Karadeniz güney kıyıları ve Akdeniz kıyı kuşağında bulunmaktadır. Defne, binlerce yıldır süs bitkisi, aromatik bitki ve sembol bitkisi olarak kullanılmaktadır. Linnaeus, tür adını nobilis (meşhur) olarak koymuştur.

Laurus nobilis, tek cinsli bir bitkidir. Ağaçcıklar, erkek veya dişi olurlar. Soluk sarı-yeşil renkteki çiçekler, 1 cm çapındadır ve yaprakların yanında çift olarak bulunurlar. Çiçeklenme, nisan-mayıs aylarında olmaktadır, parlak yeşil, pürüzsüz yaprakları 4-6 cm uzunluk, 2-4 cm genişliktedir. Genelde yaprak kenarları düzgündür, bazen hafif dişlenme gösterebilir. Yeşil, oval, 1 cm uzunluğundaki meyveleri, olgunlaşınca siyaha döner ve içlerinden tek bir tohum çıkar.

Defne, -12 °C’ ye kadar dayanır. Asit ve alkali topraklara dayanıklıdır. Kumlu, killi hemen her türlü toprakta yetişebilmekle birlikte, geçirgen ortamları tercih eder. Yarı gölge veya tam güneş altında büyüyebilir. Kuvvetli rüzgârlara dayanıklıdır ancak deniz suyuna karşı toleransı düşüktür. Altuni renkteki formu, Laurus nobilis “Aurea” olarak adlandırılır.

Peyzajda Kullanımı: Laurus nobilis, süs bitkisi olarak, Akdeniz ve okyanus iklimlerinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Soğuk bölgelerde ise ev bitkisi ve sera bitkisi olarak yetiştirilir. Bitki tek başına, grup halinde ve alçak çit bitkisi olarak uygulanır. Topiaride; top, piramit, formal şekillerde veya örme gövdeli olarak kullanılmaktadır.

Defne, Yunan mitolojisinde;  Apollo, Daphne isimli meleğe aşık oluyor. Ancak Daphne Apolloyu istemiyor ve babası nehir tanrısı Peneus kızını kurtarmak için Daphne’yi ağaca çeviriyor.  Apolla unutamadığı aşkı için, Daphne yaprağından yapılan bir taç giyiyor ve arp’ını Daphne yaprakları ile süslüyor. Eski Yunan’da, en yüksek mevkidekiler defne yapaklarını, asalet göstergesi olarak kullanmıştır. Ağacın Yunanca ismi “daphne”, Türkçe’ye “defne” olarak geçmiştir Bu sembolizm Roma kültüründe de devam etmiş ve defne zafer işareti olarak kullanılmıştır..

Defne yağı, birçok bileşen içermektedir (eucalyptol, lauric asit vs). Suda hazırlanmış solüsyonları bazı merhemlerin bileşiminde rol almaktadır. Masaj tedavinde; defne, artrit ve romatizmada ağrıların azaltılması için uygulanır. Meyvelerden elde edilen yağı, sabun yapımında kullanılmaktadır.

Bitki yaprakları, baharat olarak Akdeniz mutfağında, özellikle balık pişirmede ve İtalyan makarnası soslarında kullanılmaktadır. Normal sıcaklık ve nem ortamında kuru yapraklar 1 yıl muhafaza edilebilirler.