Portulaca grandiflora portulaceae ailesine aittir. Herkes tarafından bilinip yenilen,  semizotu Portulaca oleracea ile aynı aileye mensuptur.

Semizotu Çiçeği doğal olarak Güney Brezilya, Uruguay ve Kuzey Arjantin’de bulunur. Fazla yükselmeyen, tek yıllık, yayılıcı, yarı sukkulent (etli yapraklılar) gövde ve yaprakları olan bir bitkidir. İngilizce adı Moss rose (Yosun Gülü) dur. Gövdelerinin yere yakın ilerleyip, bulunduğu yeri yosun gibi kaplaması ve iri çiçekleri nedeni ile bu ad verilmiştir.

Portulaca grandiflora 10 cm yükseklik ve 30 cm çapa erişir. Kırmızı gövdeleri ve kalın parlak yeşil yaprakları, sulu ve yumuşaktır.  Silindir şeklindeki yapraklar 2 cm uzunluğunda olup uçları sivridir. Gül benzeri çiçekleri 2-4 cm genişliğindedir. Çiçekler yaz başından don oluncaya kadar açmaya devam eder. Semizotu Çiçeği pembe, kırmızı, sarı, turuncu veya beyaz renkte, yalın kat, yarı katmerli veya tam katmerli olabilir. Çiçekler gövde uçlarında olup, yalnız güneş ışığının fazla olduğu zamanlarda açarlar. Geceleri ve bulutlu havalarda kapalıdırlar. Portulaca grandiflora’ nın birçok kültürü yapılmıştır, bunların bazılarında katmerli çiçekler 7-8 cm genişliğe ulaşabilirler.

PEYZAJDA KULLANIMI Semizotu Çiçeği, birçok bitkinin yaşayamayacağı kuru ve zayıf topraklarda rahatlıkla gelişir. Kuru alanlarda ve kaya bahçelerinde iyi bir yer örtücüdür. Kaya bahçelerindeki çatlaklar arasında rahatlıkla yetişir. Bordür kenarlarında ve merdiven yanlarında kullanılabilir. Portulaca grandiflora sıcak, kuru iklimde, güneye bakan yamaçlara dikildiğinde en güzel görüntüyü verir. Askılı veya askısız saksılar için de çok uygun bir bitkidir, saksı kenarlarından aşağıya doğru sarkarlar. Taş duvarların üzerinden aşağı sarkıtılarak da kullanılabilir. Unutulmaması gereken bir nokta, Semizotu Çiçeği bol güneş gereksinimi gösterir, aşırı ıslak topraklardan ve köklerinin suda bulunmasından hoşlanmaz. Bu nedenler ile saksı veya bahçelerde, drenajın iyi olmasına dikkat edilmeli ve bitki bol güneş alan bir yere dikilmelidir. Bitki üstten sulanmamalıdır, bu çiçeklerin bozulmasına neden olur. Bitkiler bulundukları yerde tohumlarının toprağa düşüp çimlenmesi ile yeniden oluşurlar. Bitkinin yaprak, gövde ve kökleri yenilebilir.